همه چیز در مورد کاشت نخود

ارتفاع بوته : 90-70 سانت متوسط تعداد غلاف در بوته : 50-20 عدد

تعداد دانه درهرغلاف : 2-1 عدد ( عمدتاً یک عدد )
وزن صد دانه : 42-40 گرم
تعداد شاخه های جانبی : 6-3 شاخه
رنگ دانه : کرم متمایل به سفید درآرمان و کرم درهاشم
توجه : فرم بوته دررقم هاشم ایستاتر و یکنواخت تر می باشد .
میانگین تثبیت بیولوژیک ازت : 70 کیلوگرم درهکتار
عملیات خاکورزی
شخم عمیق ترجیحاً با گاوآهن قلمی درپاییز و درصورت نیاز بعلاوه یک دیسک
به منظوربرداشت مکانیزه لازم است قبل از کاشت ، زمین مورد نظر تسطیح گردد.
مناسبترین PH : 9-6

آستانه تحمل شوری : 5 میلی موس برسانتی متر

ادامه نوشته

دانستنی های کاشت محصول لوبیا

مقدمه

امروزه با توجه به افزایش روز افزون جمعیت ، کمبود مواد غذایی و پروتئین حیوانی ، حبوبات با دارابودن 35-17% پروتئین از نظر تأمین غذای روزمره پس از گندم و برنج از عمده ترین محصولات زراعی بشمار می روند . بعلاوه بدلیل توانایی تثبیت ازت و تقویت حاصلخیزی خاک ، از جایگاه ویژه ای در تناوب زراعی خصوصاً با غلات برخوردارند . یکی از مهمترین انواع حبوبات ، لوبیا چیتی است که در رژیم غذایی ایرانیان اهمیت خاصی دارد .
بعلاوه بدلیل ترد بودن ساقه و برگها تا زمان برداشت ، ارزش آن در تعلیف دام را نباید نادیده گرفت . زیر خاک بردن بقایای آن پس از اتمام برداشت نیز نقش بسیار مهمی در بهبود تدریجی حاصلخیزی خاک دارد .
تاریخ کاشت
تاریخ کشت لوبیا بسیار مهم است و باید به گونه ای تنظیم شود که دمای خاک در زمان کاشت از 18 درجه سانتی گراد کمتر نبوده و مرحله حساس رشد آن یعنی گلدهی با گرما و خشکی مواجه نشود . همچنین زمان رسیدن محصول با سرمای پاییزه برخورد نکند . بهترین تاریخ کاشت 15 اردیبهشت تا 5 خرداد است اما در صورت فراهم بودن امکانات آبیاری کشت آن تا اواسط تیر ماه نیز امکان پذیر است .

ادامه نوشته

همه چیز در مورد گندم

همه چيز در مورد گندم

گندم گذشته از جنبه تجارتي مهم آن در دنيا، سلاحي كارآمد در مناسبات سياسي و جهاني است كه روز به روز بر اهميت كاربردي آن افزوده مي شود. با اينكه جمعيت ايران در حدود 1% جمعيت جهان است ولي در حدود 5/2% گندم جهان را مصرف مي كند كه اندازه اي خارج از تعادل سطوح استاندارد بين المللي است و تا حدود زيادي خبر از ضايعات بالا و مصرف آن بوسيله دام و طيور مي دهد. گندم همانند انرژي، كالايي راهبردي شناخته مي شود و از شاخص هاي مهم كشاورزي محسوب مي‌گردد. در حال حاضر سهم بزرگي از پتانسيل كشاورزي كشور به توليد گندم اختصاص دارد يعني رقمي در حدود 1/5 ميليون هكتار (مركز آمار ايران 79) كه با احتساب 25% ضايعات تقريبي گندم در كشور در واقع حدود 3/1 ميليون هكتار از اراضي مستعد كشور، با صرف كليه نهاده هاي زراعي، ضايع مي شود و اين با هدفهاي كشاورزي در رسيدن به خود كفايي در تضاد است. بطور كلي ضايعات گندم را مي توان به بخش هاي زير تقسيم نمود: 1- ضايعات كاشت ضايعات در اين مرحله ، مقدار اضافه مصرف بذر است كه معمولاً حدود 20% برآورد مي شود و عمدتاً ناشي از خلاء تكنيكي و استفاده از شيوه هاي منسوخ كاشت مي باشد كه برابر 3/1 % كل گندم مصرفي كشور و يا 2%‌ كل گندم توليدي كشور است. 2- ضايعات پيش از برداشت شامل ضايعات تأخير برداشت است كه بصورت ريزش يا سبز شدن روي خوشه در نواحي باران خيز حاصل مي شود. در يك طرح تحقيقاتي تلفات قبل از برداشت معادل 9/54 كيلوگرم در هكتار اندازه گيري شده است. 3- ضايعات برداشت ضايعات در مرحله برداشت با كمباين شامل تلفات سكوي برش (%2- 5/0)، تلفات واحدهاي كوبنده (%1-5/0)، جداكننده (%4/0-2/0)، تميز كننده (%2/0-04/0) ‌و ساير عوامل است. 4- ضايعات پس از برداشت اين ضايعات را مي توان به 4 دسته ضايعات حمل و نقل و ريخت و پاش (%5/5)، ضايعات بوجاري (%2/0)، ضايعات انبارداري (4%) و ضايعات تبديل (%5) طبقه بندي نمود.

ادامه نوشته